دانلود آهنگ هیپهاپولوژیست و عرفان و Zhr بنام ماما کشتمش با کیفیت اصلی و متن کامل

متن آهنگ هیپهاپولوژیست و عرفان و Zhr بنام ماما کشتمش

دست از تلاش بر نداشتم
دست از تلاش بر نداشتم
کرم هراج هرچی داشتمو
خواستن ازم بگیرن هرچی ساختمو
نابود کرد اتمسفر تاج منو
بابا یادت چقدر بحث میکردم
هنوز دلت خوشه که یه روزی بر میگردم

سنت ها منو از همه چی منع میکردن
آرام بخش ها مردمک هامو تنگ میکردن
دیو شدم گوش کردم به حرفای مانی
ویدم رو روشن کردم تو شبای تاریک
دلخوش این پست معلمم جواد آپیک
فقط وقتی عشقو بفهمی سرمایه داری
از مدرسه برام مونده خاطرات بد
اون روزا سخت شدم منم شاعرانه تر
از دوست دخترم بودم عاشقانه تر
بهم خیانت کرد دیدنم همه جای شهر
تش کش رو ترجیح دادن همه جای شهر
ولی شهر رو ترجیح دادم من به جای کش
از کردن اعتماد خوردم ضربه های بد
نیت خوب نشونم داد صحنه های بد
کلی آرزوی خوب کرم نحس شدش
صبرم کمه کینه هامو بیا نقد کنش
برام درین کی نریز که کمه الکلش
چون شدم فوق ستاره من سریع جنگ شدش
مامان تو رو نمیبینم تو رو نفس میکشم
از بد آزادی خوندم واسم قفس میکشن
کرم رفت ولی نبود هدف فقط دیدشم
فنام میگن همه چی رو گفتی من از چی بگم
شدم مهاجر تو کوچه های سرد لندن
خستم از هرچی کلاب شنبه رفتن
من شعر شدم تا برا من ربشه پرونده
نه یکی دو تا سه تا بلکه بدتر
به خودم میگم چیت کم بود مرد احمق
چقد قلبمو شکوندن چقد قد شکستم
میموندم دکتر کلی خرج کمتر
ته زندگی شاد با یه کش کمتر
میخوای بگی بدم ولی هیچوقت پشیمون نمیشم
هر کاری کرم درست بود هزیون نمیمگم
من با همتون فرق دارم شبیه تون نمیشم
همشو گرفتین خلوص قلبم مونده پیشم فقط

مامان خودم زدم کشتمش
یه اسلحه رو سرش و بعدم
خون چکید رو فرش طاری
مامان بازم اون اولش
خودم همه چی رو به باد دادم نرسیدیم به تهش
آخر مامان بهم قول بده
اگه برنگشتم فردا رو پیشت
زندگی کن مثل همیشه
نگاه نکن پشت سرت
اینو گفتی بهم لحظه ی رفتن
خیلی غمگینم و شرمندم ماما سوری

آه کلید بگاهیا منو
کم میاره بالاخره یه جایی آدمو
خواستم بدم بره چند بار ادامه راپو
ولی هل میداد جلو هر بار یه صدایی منو
یاد دوران سخت طلاق و مهاجرت
واسه رنگ پوستم زندان توی اتاق هفت
روزا جون رو لبم یادم بره اوضاع بد
ولی تا پلکان میرم فکرا میان سراغت شب
بابا فرهنگی بود من رفتم تو کار خلاف
گرم گرم پکا میرفتن اجاره دراز
رو کف ترازو سنگین وجدان داشته شبا
اینا رو هل میده پایین اون روزا رو یادش نیاد
حتی وقتی سفت بودن حسابامو کیرب روک بودم
فررش بودم لباسامو تیپی بمب بودم
رو فرم بودم صورتم با سیلی سرخ بود
هنوز بش به جا شبا خونم ویزیتور بودن
هرچی رفتم جلو دیدم تش با خودم طرفم
همه چی رو دادم بره حتی دود علفم
قلممو برداشتم و شروع کردم از اول
حالا ورس رو میندازم و همه میگن ده از ده
مینویسم تا که نوک دستام بنفشن
تا که به جا ثانیه ها دشمنام ان تلف شن
تا که گنج تو ما بازم پیدا کنم از نقشم
رسید ته فیلمم راضی باشم از نقشم
همکارا از قدیم همه بهم یه هیتی دادن
من کسکل فکر میکردم اینا رفیقامن
فاک ایت توو از وقتی هیتو دادم اسمی دارم
ده تا آرتیست توومه خودم تکی فستیوالم
همینم که میبینی و هیچی فکری داشتم
هرکی میشناستم فقط میگه عشقی داشتم
اینا هفت رنگ رنگین کمون میخوام مشکی باشم
ترجیح میدم نباشم تا که این شکلی باشم
آره مامان ببخش اگه دیر بزرگ شدم
اگه کودک درونم زنده است دیر درست شدم
رفتم دنبال آرزوهای دست نیافتنی و
حالا نور خورشیدی که میتابه به زمردم

مامان خودم زدم کشتمش
یه اسلحه رو سرش و بعدم خون چکید
رو فرشت سوری مامان بازم اون اولش
خودم همه چی رو به باد دادم نرسیدیم به تهش
آخر مامان بهم قول بده
اگه برنگشتم فردا رو پیشت
زندگی کن مثل همیشه
نگاه نکن پشت سرت
اینو گفتی بهم لحظه ی رفتن
خیلی غمگینم و شرمندم ماما سوری