دانلود آهنگ رضا پیشرو و سارن بنام میرورز Mirrors با کیفیت اصلی و متن کامل

متن آهنگ رضا پیشرو و سارن بنام میرورز ( آینه ها )

جلو آینه وایسادم
بهتره نبینی منو دیگه هیچوقت
ما فهمیدم همو عزیزم
یکی نجات بده منو از این وضع
با آینه ها که من غریبم پرم از احتیاج
کسی دورم نمیاد دیگه خودمم نمیشناسم
دستامو ول کن پس هر بار که هی مردم
ترسامو سپردم به خودش به بالا به بالا

تنها موندم و در به در
توو این شهر غمگین گاهی یادم کن و بهم سر بزن
حس میکنم عطر تنتو بین این همه تن
دیگه یادت باعث نمیشه بره این همه غم
توو شب سرد دردسره بخوایم بسازیمش
بهونه میاریم شاید همو دیدیم یه جا دیگه
وقتی که سقف آسمونامون داره بگا میره
تنها چیزی که با هم نداریم حرف پنهانیه
نمیخوام آنچه گذشته بازم پیش بیاد
خودمون زخمی از هم عشق هم که آتیش بیار
همین الانشم حتی جا نداره زیر سیگاری
هر دفعه قلب همو میشکنیم میگیم بیخیال
دیگه نمیتونم تحمل کنم نمیکشم
روزگار نامرده اعتماد ندارم به این چشمام
شاید برا همینه کون به کون میچاقم و میکشم
دو سه روز یه بار میخوابم و بیدارم و بی حسم
این درس لعنتی رو بگیر از این بازی گاهی
کاری نکن فقط بگیر بشین سر پایی
وقتی فقط از این حس میگیره قلبت آتیش
هرچی دست و پا بزنیم غرق میشیم میریم پایین

بهتره نبینی منو دیگه هیچ وقت
ما فهمیدم همو عزیزم
یکی نجات بده منو از این وضع
با آینه ها که من غریبم پرم از احتیاج
کسی دورم نمی اد دیگه خودمم نمی شناسم
دستهامو ول کن پس هر بار که هی مردم
ترسهامو سپردم به خودش به بالا به بالا

اما آتیش‌ بازیامونو یادمه
شبایی که تو آسمون ستاره بودی یادمه
گفتم رفته اون که عاشقانه با منه
ولی نمی دونستم ادامه داره آخرش
چرا ما 2تا برگشتیم دوباره به اولش
قلبمون نمی کشه پره از ضربان و تپش
برگردیم به همون بازی که تلفات ته اش
اون که نمی دونه چیکار کنه با تاج سرش
چرا اونی که من و نمیبینه قانع تره
هرکاری برات می کردم که خوبی یادت نره
یه روزی برا من بودی یه روزی مال همه
این رابطه های لعنتی طناب دار منه
من چه می دونم اصلا چند روزه بیدارم
از این سکوت و تنهایی از خونه بیزاریم
یه نه بزرگ میگم هر رو به نیازم
وقتی جلوم سبز میشی بدجوری بی تابم
نمیتونم تو رو قانع کنم بعد رفتنت
پر از واژه شدم تازه شدم خودما
دیگه نمیتونم پر از سایه کنم دورما
ولی دیگه یاد گرفتم راه بلند شدنو

بهتره نبینی منو دیگه هیچ وقت
ما فهمیدم هم و عزیزم
یکی نجات بده منو از این وضع
با آینه ها که من غریبم پرم از احتیاج
کسی دورمم نمیاد دیگه خودمم نمیشناسم
دستام و ول کن پس هر بار که هی مردم
ترسامو سپردم به خودش به بالا به بالا